Je bent een 18 jaar geleden in een rolstoel terechtgekomen. Daar zit een heftig persoonlijk verhaal achter. Zou je iets willen vertellen over wat er gebeurd is?
Ik ben zwaar gewond geraakt tijdens mijn uitzending als militair naar Afghanistan in 2008. Hier verloor ik mijn beide benen…
Het verkenningsvoertuig dat ik bestuurde reed op een bermbom. Als gevolg hiervan heb ik 129 zakken bloed toegediend gekregen om in leven te blijven. Ik heb 3.5 maanden in coma gelegen en 6 maanden moeten revalideren om weer te kunnen werken en sporten.
When there is a will there's a way.
Ondanks alles wat je hebt meegemaakt, ben je je blijven inzetten voor KiKa. Wat motiveert jou om dit te doen?
Ik vind het heel waardevol om anderen te kunnen helpen en hen ook een mooi leven te kunnen geven.
Wat heeft jou geholpen om weer vooruit te kijken en nieuwe doelen te stellen?
Door de mensen in mijn naaste omgeving heb ik weer zin in het leven gegeven. Door mijn ouders, zus, neefje en vriendin wil ik nu weer alles uit het leven halen. Ik wil laten zien dat je alles kunt wat je maar wilt. Ook in een rolstoel!
Wat betekent deelname aan Run for KiKa Marathon voor jou persoonlijk?
Voor mij gaat het om het verleggen van mijn grenzen en om andere te laten zien wat ik nog allemaal kan. Maar dat niet alleen. Ik doe het ook voor kinderen met kanker. Ik gun hen ook een mooi leven en dat is niet vanzelfsprekend. KiKa is een super mooi doel, waar ik graag voor in actie kom.
